De GroenenAmsterdam kiest 2014 | Kandidaten

Voorvechtster die ogen wil openen

Op haar zevende besloot Mirjam van Rijn (40 jaar) dat ze geen vlees meer wilde eten. Als tiener zag ze op het nieuws een item over “de zes van Sharpeville” ; vervolgens nam ze “een paar dagen vrij” om op school en in de stad honderden handtekeningen voor hun vrijlating te verzamelen. Optimisme, vertrouwen en strijdvaardigheid kreeg ze van huis uit mee. Een paar maanden in NY, Manhattan, Downtown, Lower East Side “het arme deel” maakte op de achtjarige Mirjam een onuitwisbare indruk. Op haar zestiende mocht ze op een gerenommeerd Lycée, nabij Parijs, kennismaken met het andere uiterste, waarna ze naar Amsterdam kwam om de franse taal- en letterkunde aan de Vrije Universiteit te studeren, gevolgd door film-en televisiewetenschap aan de UVA. Ze raakte met het filmvirus besmet en gaf daar passievol gehoor aan. Ondertussen mag ze ook haar radioliefde kwijt bij stadszender AmsterdamFM, waardoor ze op de hoogte is van wat er bij de Amsterdammers leeft. Werken alleen is natuurlijk niet alles, in haar vrije tijd zingt Mirjam graag pop, rock en frans chanson. Dat een mens verschil kan maken, beseft ze al van jongsafaan. Toch voelde het als een warm bad toen ze in 2007 kennismaakte met StoereVrouwen; een netwerk van inmiddels ruim zeventienhonderd bewuste vrouwen en enkele mannen. StoereVrouwen houden bij hun keuzes rekening met mens, dier en milieu en inspireren daarmee elkaar, andere consumenten, bedrijven en multinationals. Mirjam vindt het belangrijk dat de politiek niet op een stoffig eiland gaat zitten, maar kijkt wat jonge ontwikkelingen voor mooie kansen kunnen bieden.

Buurt:
Ik woon in het oude deel van Zeeburg, Indische buurt.

Thema’s:
1) Sociale zekerheid
Het doet mij pijn om te zien hoe we met ouderen en zieken omgaan. Ook de mentale en fysieke overbelasting van zorgverleners en mantelzorgers gaat me aan het hart. De generatie van onze ouders en grootouders heeft keihard gewerkt en heeft het hele systeem van sociale voorzieningen zo mooi opgebouwd. Het kan en mag toch niet zo zijn dat juist zij en hun kinderen nu de meest basale zorg en materie ontberen? Crisis? Ja, veel mensen zijn hun baan kwijtgeraakt en hebben grote zorgen. Het is heel belangrijk om daar oog voor te hebben. Gelukkig ontstaat er ook een andere, “nieuwe” economie. Economie 3.0 wordt steeds meer mainstream. Een systeem waarbij het niet meer zo zeer gaat om bezit, maar om het uitwisselen van middelen en diensten. Los van het huidige economische klimaat is er altijd een kwetsbare groep, mensen die al van generatie op generatie in armoede leven. Deze mensen worden vaak asociaal genoemd. Het is van belang dat de politiek zich realiseert dat deze mensen de toegang tot zorg en voorzieningen lastig of niet weten te vinden. Bij politici is vaak niet bekend dat deze mensen zijn vastgelopen door een gecompliceerde situatie van sociale en economische factoren. Een werkende oplossing vraagt om een aanpak waarin voeding, huisvesting, onderwijs en maatschappelijke ondersteuning worden gecombineerd.